СЕЙТЕК ОРАЗАЛЫҰЛЫ (1861-1933).
Күйші-композитор Сейтек Оразалыұлы 1861 жылы Бөкей ордасы Саралжын деген жерде дүниеге келген. Алғаш домбыра тартуды ағасы Сұлтанғалидан, онан кейін Әлікей, Салауаткерей, Тұрып сынды өнерпаздардан үйренген. Олар арқылы Дәулеткерей күйлерінің шеберліктерін меңгереді. Сейтек 10 жасқа келгенде «күйші бала» атанып, халық арасында аты шыққан. Ұлы Құрманғазының алдын көріп, батасын алуы Сейтектің өмірінде өшпес із қалдырған оқиға болды. А. Жұбанов: «Сейтек музыкаға ерте ден қояды. 6-7 жасынан-ақ анау-мынау оңай күйлерді тарта береді. Сейтек өзі ұнатпаған домбыраны ешуақытта тартпайтын. Ал біреулер жақсы домбыраның орнына жаман домбыра ұсынса, ондай жерде Сейтек отырмайтын тура мінезді адам еді» деп баға берді. Сейтек – қазақтың күй өнерін мазмұн, түр жағынан байытып, шығармашылық жаңалықтар енгізіп, әуен сазын жаңа биіктерге көтерген аса дарынды композитор. Ол өз шығармаларында қазақтың мұңын мұңдап, жоғын жоқтап, өз заманының арман-аңсарын күймен бедерлей білді. Сейтектің әйгілі «Заман-ай», «Арман», «Ғазиз», «Сексен ер», «Ортпа», «Бес қыз», «Торы ат», «Жантаза», «Шәрипа», «Бұлбұл Айша», тағы басқа күйлері кейінгі ұрпаққа асыл мұра болып қалды. Сейтек Оразалыұлының домбырасы – екі ішекті, 12 пернелі, жұмыр шанақты музыкалық аспап. Шанағы 8 бөліктен құралған, құрамалары терімен бекітілген, мойнында 7 айнасы бар. Негізгі бір дыбыс ойығы және қосымша бет тақтайында төрт кішірек, мойнында бір дыбыс ойығы бар. Аспап 1981 жылы Өзбекәлі Жәнібековтың ықпалымен Орал облыстық тарихи-өлкетану музейі қорынан Алматы қаласындағы Ықылас атындағы халық музыкалық аспаптар музейіне алынды.
СЕЙТЕК ОРАЗАЛЫУЛЫ (1861-1933).
Кюйши-композитор Сейтек Оразалыулы родился в 1861 году в местности Саралжын Букеевской Орды (ныне Западно-Казахстанская область). Впервые игре на домбре научился у своего брата Султангали, затем у Аликея, Салауаткерея, Турыпа. У них научился особенностям кюев Даулеткерея. Когда Сейтеку исполнилось 10, он прославился среди народа по прозвище «кюйши бала». Встреча с великим Курмангазы и его благословение стали событиями, оставившими неизгладимый след в жизни Сейтека.Ахмет Жубанов о нём: «У Сейтека с ранних лет проявился интерес к музыке. В возрасте 6-7 лет он играл несложные композиции. Он никогда не играл на домбре, которую невзлюбил. Если ему вручали инструмент плохого качества, он сразу же покидал это место. Таким прямолинейным он был».Сейтек был талантливым композитором, который обогатил казахское искусство кюя по содержанию, по форме, внеся творческие новшества, поднявшие музыку на новый уровень. В своих произведениях он оплакивал горе народа, смог передать мечту своего времени через композиции. Его произведения «Заман-ай», «Арман», «Ғазиз», «Сексен ер», «Ортпа», «Бес қыз», «Торы ат», «Жантаза», «Шәрипа», «Бұлбұл Айша» и другие стали всеобщим наследием народа.Домбра Сейтека Оразалыулы – двухструнный, 12-ладовый инструмент каплевидной формы. Корпус собран из 8-и частей, которые закреплены кожей, на грифе установлены 7 зеркал. Имеются основное звуковое отверстие и дополнительных четыре маленьких на деке, одна на грифе отверстий. При соучастии Узбекали Жанибекова домбра была передана в Музей народных музыкальных инструментов имени Ыхласа из областного историко-краеведческого музея в Уральске в 1981 году.
SEITEK ORAZALYULY (1861-1933).
Kushi-composer Seitek Orazalyuly was born in 1861 in the locality of Saralzhyn, Bukei Horde. For the first time, he learned to play dombra from his brother Sultangali, from students of Dauletkerei Alikei, Makar, Salauatkerei, Turyp. From them he learned the characteristics of Dauletkerei’s kuis. When Seitek turned 10, he became famous among the people by the nickname “kuishi bala”. Meeting with the great Kurmangazy and his blessing were events that left an unquenchable mark on Seitek’s life. Akhmet Zhubanov about him: “Seitek from an early age showed an interest in music. At the age of 6-7 years old he played simple compositions. He never played a dombra that he disliked. If he was handed an instrument of poor quality, he immediately left the place. So straightforward he was”.Seitek was a talented composer who enriched the Kazakh art of kui in content, in form, making creative innovations that brought music to a new level. In his works, he mourned the grief of the people, and he was able to convey the dream of his time through the kui. Kuis of Seitek “Zaman-ai”, “Arman”, “Aidau”, “Seksen er”, “Ortpa”, “Bes kyz”, “Tory at”, “Zhantaza”, “Sharipa Akzhelen”, “Bulbul Aisha” remained a valuable legacy to the future generation. Seitek Orazalyuly’s dombra is a two-stringed, 12 frets, oval-shaped musical instrument. The body consist of 8 pieces which are connected by leather. There are 7 mirrors on the neck. There are main sound hole and additional four small holes on a deck and one on the neck. In 1981 with the complicity of the statesman Ozbekali Zhanibekov the instrument was transferred to the Museum of folk musical instruments named after Ykhlas, located in the city of Almaty from Oral local historical museum. Today the instrument is stored in the mentioned museum.